


Rennen en rollen. De deur door, voorbij vijanden en met schijt aan schatkistjes. Want de klok tikt. Hoe lang nog tot de aarde vergaat? Zes in-game uurtjes. Of, beter gezegd, zes echte minuten. We worstelen ons een weg naar de top van de toren, op weg naar de eindbaas. Terwijl velen buiten bevend aanschouwen hoe de maan even gestaag als genadeloos het aardoppervlak nadert, kruisen wij de degens met een monsterlijk wezen. Met succes. Weer een hele volksstam gelukkig gemaakt, weer een stukje van de puzzel die naderende Apocalyps heet. Om hem op te lossen, moeten we terug in de tijd. Nog 72 uur tot het eind van de wereld. Alweer. Anno nu kunnen we nauwelijks tot geen games bedenken die de speldynamiek van The Legend of Zelda: Majora Mask zo goed hebben uitgewerkt als deze Nintendo 64-game uit 2000. Met slechts drie dagen om de mysterieuze wereld Termina van de ondergang te redden zet de game je in de laarzen van Link aan het werk. De enige manier om die taak succesvol te volbrengen, is door veelvuldig door de tijd te reizen maar vooral ook te luisteren naar de persoonlijke verhalen van de vele markante figuren op je pad en ze te helpen. Wie de film Groundhog Day ooit gezien heeft, weet precies hoe het werkt.